छत्रपती संभाजीनगर : बॉलिवूड अभिनेत्री रवीना टंडन यांच्या साथीने सिप्लाने इनहेलदचेंज नावाचा देशव्यापी जनजागृती उपक्रम सुरू केला असून, इन्सुलिन थेरपीशी संबंधित भावनिक आणि वर्तणुकीतील अडथळ्यांवर मात करणे हा या उपक्रमाचा उद्देश आहे.
या वास्तविक जीवनातील अडथळ्यांना तोंड देण्याची गरज अधोरेखित करताना, एंडोक्राइनोलॉजिस्ट डॉ. किशोर डी. खारचे म्हणाले:
“सोपे आणि अधिक सोयीस्कर पर्याय उपलब्ध करून देताना, या चिंता ऐकून घेण्यासाठी आणि त्यांचे सुलभ निराकरण करण्यासाठी जागा निर्माण करणे आवश्यक आहे..4 इनहेलदचेंज सारखे रुग्ण-केंद्रित शिक्षणाला क्लिनिकल माहितीसोबत जोडणारे जनजागृती उपक्रम उपचारांबद्दलची भीती कमी करण्यात आणि उपचारांवर विश्वास निर्माण करण्यात महत्त्वाची भूमिका बजावू शकतात. खरं तर, विशेषतः मधुमेहासारख्या दीर्घकालीन आजारांमध्ये उपचारांचे पर्याय सोपे करून सांगणारा आणि ते अधिक सुलभ वाटतील असे करणारा कोणताही प्रयत्न स्वागतार्ह आहे.”
यामध्ये भर घालत, डॉक्टर म्हणाले: “टाइप 1 मधुमेहाने ग्रस्त असलेल्या लोकांसाठी इन्सुलिन आवश्यक असते आणि टाइप 2 मधुमेहाच्या अनेक रुग्णांसाठी तो एक महत्त्वपूर्ण उपचार ठरतो. असे असले तरी, इंजेक्शनची भीती, क्लिष्ट दिनचर्या आणि सामाजिक गैरसोय यांसारखे दैनंदिन अडथळे यामुळे अनेकदा रुग्ण उपचार सुरू करण्यापासून किंवा ते नियमितपणे घेण्यापासून परावृत्त होतात. 5 नवीन इन्सुलिन वितरण पर्याय व्यावहारिक उपाय देत असले तरी, या प्रगतीला रुग्ण-केंद्रित संवाद आणि समर्थनाची जोड दिल्यासच खरा फरक पडतो. इनहेलदचेंज सारख्या मोहिमांमुळे खुल्या संवादासाठी जागा निर्माण होते, ज्यामुळे रुग्णांना त्यांचे म्हणणे ऐकले जात आहे, त्यांना माहिती मिळत आहे आणि ते सक्षम होत आहेत असे वाटते.”
भारतासमोरील सर्वात गंभीर सार्वजनिक आरोग्य आव्हानांमध्ये मधुमेहाची गणना केली जाते, मधुमेहामुळे दीर्घकालीन आजारपण आणि लक्षणीय जीवितहानी याचा सामना करावा लागतो. 10 कोटींहून अधिक भारतीय या आजाराने ग्रस्त असल्याने देशाला अनेकदा ‘जगाची मधुमेह राजधानी’ म्हटले जाते, अशा परिस्थितीत, केवळ 27.5% लोकांना त्यांच्या स्थितीची जाणीव आहे आणि फक्त 7% लोकांची रक्तातील साखर नियंत्रणात आहे, ही बाब खरोखरच चिंताजनक आहे 1, 2 या आकड्यांमुळे वैद्यकीय आव्हानांचा खडतर मार्ग तर दिसून येतोच पण त्याचसोबत भीती, सामाजिक लांच्छन किंवा आपल्या स्थितीबद्दल आणि उपलब्ध पर्यायांबद्दलच्या माहितीच्या अभावामुळे उपचारांमध्ये चालढकल करणाऱ्या किंवा उपचार बंद करणाऱ्या रुग्णांच्या दैनंदिन संघर्षांवरही प्रकाश टाकतात.
